VideoInfoGraph – de hanekamdiagram

De hanekamdiagram was een vondst van Florence Nightingale. Afbeelding in het publieke domein (wikimedia)

De hanekamdiagram was een vondst van Florence Nightingale. Afbeelding in het publieke domein (wikimedia)

De hanekamdiagram is een vondst van Florence Nightingale die niet alleen pionierde in de verpleging en hygiene maar ook in de statistiek en de data visualisatie. De naam “coxcomb” (“cockscomb”) verwijst naar de kam van een haan maar was vroeger een veel gebruikt woord voor “zot”, “aansteller” , “ijdeltuit”, “dandy” (Oxford Dictionary of English). Mijn animatie is gebaseerd op een bestaand model maar ik hem hem zelf beter bestuurbaar gemaakt, visueel verrijkt en alleszins beter bruikbaar gemaakt bijvoorbeeld voor de visualisatie van de verspreiding van waarden over 12 maanden of 2 x 12 uren.

Laat de zenders maar kraken!

Uit de reeks “Lotgevallen van een SPC (Single Person Crew)” – een nerdy verhaal over kleine recorders.

Tascam DR10 recorders

Tascam DR10 recorders met de lavaliers (“dasspeldmicrofoons”) Sanken COS11 (rechts) en Sennheiser ME2 (links).

De Tascam Dr-10 recorders zijn eindelijk geleverd. Reeds sinds augustus 2014 zat ik te azen op een recorder die het signaal van de dasspeldmicrofoon eerst veilig en zonder storing zou opnemen, “op de man” (of natuurlijk “op de vrouw”), om het daarna meteen door te poorten naar de zender. Zo zou je via de ontvanger dus kunnen afluisteren met de oren gespitst op storende zaken als het schuren van kleding terwijl je de steeds frequentere zenderstoringen, die het gevolg zijn van digitale televisie voornamelijk, nu eens zou kunnen negeren omdat de recorder het schone signaal toch al had opgenomen. Continue reading

Lekkende Gasreuzen – VideoInfoGraph Promo

Lekkende Gasreuzen. Een promotievideo van VideoInfoGraph. Onder deze naam maak ik video’s ter instructie, ter verduidelijking,  ter promotie, ter verstrooïng en misschien zelfs ook wel – voor wie daar gevoelig voor is – ter betovering, waarin desgewenst videografisch beeld en geluid wordt gecombineerd met geanimeerde grafische elementen (infographics) – explainer videos dus – ideaal voor productlanceringen, project- en procesbeschrijvingen en korte “pitches” zoals voor “start-ups”.

 

Software: After Effects, Photoshop & Cinema 4D, allemaal met weer aparte plugins; Logic, Garageband & Omnisphere.

Bouda, Boudicca, Bodica, Boadicea, Bodicacia

Eigen Facebook bericht d.d. 26b februari 2015

“DM [Dis Manibus: “aan de schaduwen van de onderwereld”] Bodicacia de echtgenote heeft 27 jaren geleefd”

In Cirencester in the Cotswolds (ten western van Oxford in een driehoek met Bristol en Gloucester) zijn bij een opgraving onder een parkeerterrein inmiddels meer dan 70 graven gevonden uit de Romeinse tijd met inscripties, grafgiften en natuurlijk menselijke resten (1e -3e eeuw na Chr.). De meest recente vondst is een grafsteen met een Keltische naam, “Bodicacia”, die velen meteen doet denken aan die van Boudicca (of: Boadicea), de koningin van de Iceni (of liever gezegd: de weduwe van de laatst erkende koning van dat volk), die in het jaar 60 of 61 na Chr. de grote opstand tegen de Romeinen aanvoerde waarin de meest voorname steden van het vroeg-Romeinse Britannia Colchester, Londen en St. Albans werden verwoest. De meeste archeologen zien te veel bezwaren om de 27-jarige vrouw die daar met haar drie kindertjes was begraven te identificeren met de voorname opstandelinge die ons bekend is geworden dankzij Latijnse bronnen (Tacitus, Cassius Dio). Háár graf zou je verder naar het oosten hebben verwacht, nabij het hartland van haar volk in de Fens, als het überhaupt al tot een zichtbaar graf zou zijn gekomen aangezien ze is verslagen door de Romeinen. Op deze steen van Cirencester is een ruimte opengelaten voor het bijbikken van de naam van een echtgenoot die kennelijk nog in leven was tijdens de begrafenis van deze Bodicacia. Koningin Boudicca’s echtgenoot Prasutagus was evenwel eerder gestorven dan zij; de Romeinse onwil om het testament te respecteren gaf juist aanleiding tot de opstand. De naam van de overleden echtgenoot – en dus de verbinding waar ze haar status als leider deels aan zal hebben ontleend – staat dus niet op de steen daar waar die, gelet op de conditie van het object, nu zichtbaar had moeten zijn. Bovendien is er geen dwingende reden om te denken dat de steen wel op haar zou MOETEN slaan. Keltische namen met het component “bouda”, dat naar overwinning zou verwijzen, zouden namelijk vaker voor komen, wijd verspreid in tijd en ruimte in de Keltisch-Romeinse wereld – ik weet nagenoeg niks van het Keltisch en baseer deze bewering op Wikipedia’s stuk over Boudicca, op de vele treffers in Google met de zoektermen “bouda Celtic” en “bouda Keltisch”, en op een discussie in de Linkedin “Ancient History Group”).

Ik ben ook benieuwd of de Germaanse naam die achter “Boudewijn” steekt hiermee verwant kan zijn of dat deze veronderstelling – inderdaad – té “boud” is.

Nou goed, het is mijn discussie niet, noch mijn specialisme, maar het is altijd leuk en goed om te zien dat de (Romeinse) archeologie nog steeds zoveel plezier en verwondering bij een groot publiek weet op te wekken.

Om af the sluiten met sen aardigheidje. Een van de respondenten kwam heel leuk met een citaat van Joni Mitchell: “don’t it always seem to go, you don’t know what you’ve got ’till its gone; they paved paradise and put up a parking lot”.
Tips. Zie het artikel in Archaeology Magazine voor specifieke informatie over de vondst en merk op aan de foto dat de steen echt intact is gevonden (http://www.archaeology.org/…/3039-150225-england-cirenceste…). Volg ook vooral de link naar de publicatie over de eerder daar reeds gevonden bronzen haan (http://www.archaeology.org/…/2517-140916-england-roman-cock…)

'Archaeologists have unearthed a pristine Roman tombstone from a parking lot in western England.</p>
<p>http://www.archaeology.org/news/3039-150225-england-cirencester-tombstone</p>
<p>(Cotswold Archaeology)'

Archaeologists have unearthed a pristine Roman tombstone from a parking lot in western England.

http://www.archaeology.org/…/3039-150225-england-cirenceste…

(Cotswold Archaeology)

De verwoesting van Rome door de barbaren

APM-150226-Collage

Eigen Facebook bericht d.d. 2 maart 2015

Op 26 februari 2015 is er een benefietactie gevoerd in het Allard Pierson Museum te Amsterdam onder het motto “Wij zijn Romeinen”. Met dit benefietfeest hebben vrienden van de cultuur van Rome een positief signaal gegeven ter compensatie van de vandalistische schok die hooligans kort tevoren aan De Eeuwige Stad hadden toegebracht. De cultuurminnaars hebben aldus de Romeinen een hart onder de riem gestoken en tegelijkertijd het blazoen van “de” Nederlanders weer verschoond. De opbrengst van de actie is aangeboden, via de directrice van het Italiaans cultureel instituut te Amsterdam, aan de dienst die verantwoordelijk is voor het cultureel erfgoed van de stad Rome (“soprintendenza”). Vele mensen hebben zich er binnen een week voor ingespannen dit evenement mogelijk te maken (waaronder natuurlijk Marjolein Woltering). Een van de sprekers was Antoine Bodar.
De aankondiging met motivatie van deze actie in een brief aan de burgemeester van Rome is met waardering vermeld door de Romeinse redactie van de Corriere della Sera in een artikel dat een paar dagen voor het evenement is verschenen (roma.corriere.it). Uit een commentaar van een van de lezers kunnen we evenwel opmaken dat de schade aan onze reputatie toch minder gemakkelijk te repareren is dan de schade aan de Barcaccia fontein: “Om de waarheid te zeggen heb ik na de gebeurtenissen in Rome een heel ander beeld van de Nederlanders en dat is volkomen negatief (“Debbo dire la verità, dopo i fatti di roma gli olandesi li vedo sotto un altra ottica e del tutto negativa!”) Kortom, de actie was hard nodig. Om maar te spreken met Monty Python en John F. Kennedy in één adem: “Ask not what the Romans ever did for you, ask what you can now do for the Romans in return.”

Het videografisch souvenir is online te zien bij Vimeo

Eigen Facebook bericht d.d. 19 februari 2015:

Il sacco di Roma dai barbari. Che vergogna! Lasciateli crepare in carcere per mesi ed anni e mandate il conto alla città di Rotterdam!

Met verwijzing naar: La Repubblica

 

 

Drie Rietveld stoelen

Gerrit Rietveld Stoel (ontwerp 1921) in het Centraal Museum Utrecht

Gerrit Rietveld Stoel (ontwerp 1921) in het Centraal Museum Utrecht

Dit is een kiekje van onze set in het Centraal Museum Utrecht. De stoel van Gerrit Rietveld (ontwerp 1921) is opgesteld in de tentoonstelling over Piet Klaarhamer die nog loopt tot 22 maart 2015. We hebben daar eerder ook de films al voor gemaakt. Bij dit object hebben we een kort-maar-krachtige verklaring opgenomen van Jochem Uytdehaage voor de reeks over het museum die we maken in opdracht van RTV Utrecht.

De Stad Bergamo is verloren!

1683. Oud nieuws. “Amsterdam den 14 Mey. Men heeft bericht, dat het Schip, genaemt de Stad Bergamo, Schipper Boey Jansz., hier t’huys behorende, zijnde een nieuwe Nagel, doorde Tripoleese Rovers is verovert; dit Schip quam van Gallipoli met omtrent 90 Lasten Olie, zijnde gedestineert na dese Stad. Met twee Schepen, die van Tripoli tot Venetien gearriveert zijn, heeft men tydinge, dat van dito Rovers 9 capitale Schepen en 4 Galjoten zijn in Zee gegaen. Het Schip de Mareschal de Turenne, tot Livorno gearriveert zijnde, is van ‘t Convoy, per Smirna gedestineerd, by de Caep Mello gescheyden; welck Convoy door de ordinaire Brieven van Genoua geconfirmeert werd, dat het selve aldaer reets wel gearriveerd is” (Oprechte Haerlemsche Courant, 15 mei 1683; Delpher Koninklijke Bibliotheek).

Barbarijsche galeien, Jan Luyken. – Uit: History van Barbarijen" in: L.C. Vrijman, Kaapvaart en zeeroverij (Amsterdam 1938 tegenover p. 193)

Barbarijsche galeien, Jan Luyken. – Uit: History van Barbarijen” in: L.C. Vrijman, Kaapvaart en zeeroverij (Amsterdam 1938 tegenover p. 193). Het Rijksmuseum heeft de originele ets uit 1684 (https://www.rijksmuseum.nl/nl/collectie/RP-P-1896-A-19368-451)

Het is toch wat! Barbarijse Rovers uit Tripoli hebben het Amsterdamse schip “De Stad Bergamo” buitgemaakt. Met dit schip was Boy Jansen onderweg, beladen met olijfolie, naar zijn thuishaven Amsterdam vanuit Gallipoli in de hak van Zuid-Italië. Twee schepen die in Venetië zijn gearriveerd deden melding van de rooftocht van de rovers uit Tripoli. Die zouden met een vloot van negen kapitale schepen en vier galjoten de zee hebben afgeschuimd. Er werd ook nog gevreesd voor het schip De Marechal de Turenne dat, inmiddels blijkbaar in Livorno aangemeerd, onderweg was naar Smyrna in Turkije toen dat bij Capo Mele (de bult naast Laigueglia!) van de rest van haar konvooi gescheiden was geraakt (voor de identificatie van deze Caep Mello, zie Thomas Salmon, Hedendaagsche historie of tegenwoordige staat van Switzerland en Italie… etc., deel 2, Amsterdam 1731, pp. 36-37; gezien in scans van Google Books). Gelukkig is dat schip, dat eveneens Nederlands was (zie Mehmet Bulut,“The Dutch Merchants and their activities between the Atlantic and Levant during the mercantilist ages”, Helsinki 2006, appendix II, schip in 1680 vertrokken uit de Ottomaanse haven van Aleppo in Syrië; online geraadpleegd), volgens officiële berichten uit Genua dus wel inmiddels terecht. Nou, hier zit voor ons mooie informatie tussen: een voorbeeld van de zeventiende eeuwse handel in olijfolie tussen Amsterdam en Gallipoli; de activiteit van de piraten van Barbarije, het land van de Berbers in Noord-Afrika, waarmee alle moderne slavernijsystemen begonnen (zie Robert C. Davis, Christian Slaves, Muslim Masters: White Slavery in the Mediterranean, the Barbary Coast and Italy, 1500-1800, 2004); en natuurlijk, als flauwekulletje, de realisatie dat ze in de 17e eeuw de meeste voltooid deelwoorden met een “t” schreven in tegenstelling tot de huidige tendens om dat steeds met een “d” te doen!

Wat zou er toch van Boey Jansz. zijn geworden? De galeien voor hem, de “Turkse” badhuizen, of ging hij “verkeerd”, zelf ook ongelovigen roven, zoals ook Simon de Danser…. (waarvoor zie L.C. Vrijman, Kaapvaart en zeeroverij uit de geschiedenis der vrije nering in de Lage Landen, Amsterdam 1938, 184-199).

Naschrift d.d. 30 october 2014 naar aanleiding van mijn lezing van de Hollandse Mercurius voor 1683: juist in mei 1683 heeft een gezant van de Staten Generaal, de heer Hees, vrede gesloten met de “corsairen” van Tunis en Tripoli, onder de belofte dat zij binnen 14 maanden nog een geschenk zouden ontvangen van 150 vaten buskruit, 3 kabeltouwen, 3000 kogels van 4 tot 8 ponden, en 5 masten (Hollandse Mercurius voor het Jaer 1683, verschenen in 1684, p. 248; Thomas Hees was een oude rot want hij was bijvoorbeeld ook de Hollandse gezant in Algiers in 1677, Amsterdamse Courant 2 februari 1677 en 27 juli 1677, Koninklijke Bibliotheek, Delpher). Dat komt eigenlijk neer op een wapenleverantie. Er was dus een Nederlandse diplomaat/onderhandelaar in het gebied actief vlak voor of juist wanneer de bemanning van De Stad Bergamo als buit zal zijn binnengevoerd. Maar uit de voornoemde studie van Davis blijkt al dat de rovers van Barbarije hun slaven niet gemakkelijk lieten gaan.  De stilte daaromtrent geeft me dan ook niet de indruk dat er ook Hollandse gevangen aan de heer Hees zijn uitgeleverd (omdat de auteurs van hetzelfde jaarboek namelijk  aandacht hadden voor de onderhandelingen en gevechtshandelingen waarmee de Fransen hun slaven daarentegen wél vrijkregen in Algiers in hetzelfde jaar 1683, waarvoor zie dezelfde Hollandse Mercurius voor het Jaer 1683, verschenen in 1684, p. 189-193). Met Algiers was de Staat van de Verenigde Nederlanden formeel niet in oorlog en de toestand van vrede werd dit jaar juist uitdrukkelijk opnieuw verklaard (ibidem). Voor wat dat in de verraderlijke wateren van de Middellandse Zee waard was…

"Ellendige straffen die de Turcken de Slaaven doen leijden". Jan Luyken. – Uit: History van Barbarijen" in: L.C. Vrijman, Kaapvaart en zeeroverij (Amsterdam 1938 tegenover p. 209)

“Ellendige straffen die de Turcken de Slaaven doen leijden”. Jan Luyken. – Uit: History van Barbarijen” in: L.C. Vrijman, Kaapvaart en zeeroverij (Amsterdam 1938 tegenover p. 209)

Eindnoot. In de Oprechte Haerlemsche Courant van 9 maart 1684 kwam de naam Boey Jansz ook al voor, twee maanden voor het verlies van De Stad Bergamo, maar dan als schipper van het Schip Europa, dat op 22 januari in Alicante was gearriveerd, aangekomen vanuit Cadiz (Cadix). In de krant van 16 december 1683 (steeds geconsulteerd via Delpher van de Koninklijke Bibliotheek) kunnen we lezen dat schipper Boey Jansz met de Europa op 9 november in Cadiz was gearriveerd, “nae de Straet gedessineerd”, dus met een bestemming voorbij de straat van Gibraltar, de Middellandsche Zee in.  Dat schip lijkt verder op weg te zijn naar Genua in een konvooi. Het is de bedoeling dat op de 27e maart de Nederlandse schepen onder leiding van kapitein Swart weer naar huis zouden terugkeren. In de Middellandse zee vaart dan ook een “Hollandts Oorlogs-Schip”, de “Schattershoef”, die in tien dagen van Livorno naar Alicante is gevaren. Het was niet veilig in de Middellandse Zee. Boey Jansz lijkt in ieder geval toch te zijn gebleven om in ieder geval olie te halen in de hak van Italië. Dat zou hem dus duur komen te staan.

 

La Serenissima 2012

La Serenissima 2012 from Huib J. Lirb on Vimeo.

In 2012 waren we in Venetië, die schoonste en meest serene stad, “la Serenissima”. Zelfs formeel werd de stadstaat eeuwenlang met deze sierlijke term aangeduid, dus als “de meest serene republiek Venetië (“La Serenissima Repubblica di Venezia”). De Venetiaanse republiek verloor haar onafhankelijkheid in de Napoleontische omwentelingen en oorlogen.