Op de schone stoep van Ollongren: “‘We moeten Israël blijven aanspreken op wat ze doen'”

Op vrijdag 28 juni vindt een kort geding plaats dat is aangespannen door Oxfam-Novib, the Rights Forum en Pax Nederland tegen de Nederlandse staat omdat die zich niet houdt aan de uitspraak van het gerechtshof in Den Haag van 14 februari 2024 om te stoppen met de levering van F35 onderdelen aan Israel (https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:GHDHA:2024:191. De staat blijkt nog steeds F35-onderdelen te leveren aan Israël, niet meer rechtstreeks, maar wel nog gewoon via de Verenigde Staten. Daarmee blijkt de Nederlandse Staat hardnekkig de staat Israel te blijven steunen in zijn plegen van –– mijn woordkeuze –– genocide of in ieder geval grove schendingen van het oorlogsrecht. https://www.oxfamnovib.nl/…/zitting-kortgeding-op-28-juni
.
Dat Israel zich schuldig maakt aan genocide is in ieder geval reeds “plausibel” geacht door het Internationaal gerechtshof (Order van 26 januari 2024 in de “Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide in the Gaza Strip”, Zuid-Afrika versus Israel). Het opleggen van aanvullende maatregelen met de order van 24 mei 2024 ter verdere voorkoming van genocide veronderstelt de realiteit (of het reële risico) van die genocide (https://www.icj-cij.org/…/192-20240524-ord-01-00-en.pdf). De genocide is verder als tenminste een dreigend gevaar erkend door een veelvoud van advocaten en geleerden, vaak in collectief, zoals in het geval van juristen uit the Global South (w.o. https://twailr.com/public-statement-scholars-warn-of…/) of academici gespecialiseerd in Genocide Studies (https://contendingmodernities.nd.edu/…/statement-of…/). En het is door enkele deskundigen van internationaal recht op persoonlijke titel en in officiële hoedanigheid zelfs al beschouwd als glashelder vastgesteld, zoals door Francesca Albanese (“Anatomy of a Genocide, Rapport aan de Algemene Vergadering van de VN, van 25 maart 2024, A/HRC/55/73, https://www.ohchr.org/…/ahrc5573-report-special…) of Alfred de Zayas (Conferentie la Justice et la Paix en Palestine à Genève, videoverslag, tijdcode 01:56:00 ev: “c’est absolument clair que Israël a commis génocide”, met uitgebreid betoog in het vervolg, https://www.youtube.com/watch?v=zgy4q9uHw9Q).
.
Maar goed, al sputteren overduidelijk pro-Zionistische rechtsgeleerden (ik huiver een naam te noemen) tegen dat er eerst decennia lang onderzoek zou moeten worden verricht voor de schuld van Israel zou kunnen worden vastgesteld, met alle gevolgen voor de slachtoffers van morgen en overmorgen, is het tóch zo dat alle ondertekenaars van de Genocide Conventie allang zouden hebben moeten hebben opgetreden tegen Israel omdat ‘het risico” al is vastgesteld –– en dát is de verplichting van deze “zaak die allen aangaat” (erga omnes). Zuid-Africa, Nicaragua en alle staten die hun applicaties hebben ondersteund zitten evenwel aan de goede kant van de zaak.
.
En al zou men de term “genocide” te stevig vinden –– in Nederland wil de meerderheid in de politiek en de media er niet aan (zie bijv. https://www.eerstekamer.nl/verslag/20240618/verslag, met de zoekterm “genocide”) –– over de beschuldiging dat Israel regelmatig of stelselmatig schuldig is aan het plegen van oorlogsmisdaden en misdaden tegen het humanitair recht zouden we het allemaal toch zeker snel eens kunnen zijn? Dat zou je denken, ja. Er is echter toch zelfs hiertegen veel tegenstand. Zo zijn er genoeg mensen die het zich maar moeilijk kunnen voorstellen dat de staat Israel zich ooit zou kunnen schuldig maken aan mensenrechtenschendingen omdat ze die idealiseren als de politieke uitwerking van een moreel verlichte samenleving van de meest iconische slachtoffers uit de wereldgeschiedenis, uitverkoren door een god, tot een democratische rechtstaat als voorpost van de westerse beschaving (zoals Herzl had beoogd) temidden van een arabische wereld die het door hen zo bewonderde “beschavingsniveau” nog niet zou hebben bereikt. Meer specifiek volgen veel mensen de volgende cirkelredenering: het Israelische leger kàn volgens de cirkelredenering geen misdaden begaan omdat het ’t meest “morele” leger ter wereld zou zijn, juist omdàt het geen oorlogsmisdaden zou begaan. Nou u weer. Telkens weer moeten we horen dat de slager eerst zijn eigen vlees gaat keuren, alvorens we een oordeel zouden mogen vellen. Een nadere verantwoording volgt zelden of ze bestaat, in de gevallen waar de internationale verontwaardiging te storend was geworden, toch weer uit een stapel leugens van politici en militairen zoals over de kogels die in mei 2022 Shireen Abu Akleh hebben gedood, de kogels die in februari dit jaar Hind Rajab en haar nichtjes hebben doodgemaakt, maar ook de raket die neerkwam op het voorterrein van het al-Ahli ziekenhuis in october vorig jaar …. enz., enz.
.
Nederlandse politici staan over het algemeen pal achter Israel. Het kabinet doet dat zéker. Dat blijkt uit de officiële verklaringen van bewindspersonen, uit de wapenleveringen, uit het stemgedrag bij de VN, uit commentaren in de publieke ruimte. Natuurlijk wordt er in toenemende mate gehamerd op de noodzaak om meer humanitaire noodhulp Gaza te laten binnenkomen. Natuurlijk wordt er steeds vaker “bezorgdheid” geuit over de disproportionaliteit van de Israelische militaire acties. Het stoepje moet immers worden schoongeveegd. Want je weet maar nooit –– onlangs werd bekend gemaakt dat het Internationaal Strafhof werd verzocht (door het Geneva International PeaceResearch Institute) onderzoek te doen naar Ursula von der Leyen voor medeplichtigheid aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mens(elijk)heid in Gaza. Ja, Mark, het komt steeds dichterbij! Nee, we moeten ons indekken. En zo werd ook gisteren weer de suggestie gewekt, door Ollongren in dit geval, dat het juist Nederland zou zijn geweest dat al die tijd Israel zou hebben getracht te bewegen tot ingetogenheid, tot proportionaliteit en tot het opvoeren van noodhulp: “‘We moeten Israël blijven aanspreken op wat ze doen'” (“https://nos.nl/…/2526002-ollongren-we-moeten-israel…). Blijven?!!! Vanwaar dan de noodzaak tot het kort geding van vrijdag?
.
Aan het eind van het NOS artikel (Nieuwsuur) waarin Ollongren ons bezweert dat ‘We moeten Israël blijven aanspreken op wat ze doen’, naar aanleiding van het militair oordeel van de commandant der strijdkrachten Eichelsheim lezen we dat er een VVDer kritiek heeft op die houding. “De opvolger van Ollongren, VVD’er Ruben Brekelmans, reageerde op X verbaasd op de uitspraken van Eichelsheim. «Het kabinet gebruikt de juridische term ‘disproportioneel’ bewust niet, omdat dit door een rechter moet worden vastgesteld.»” Deze man is klaarblijkelijk niet op de hoogte van het bestaan van het Internationaal Gerechtshof. Het artikel vervolgt: “Ollongren is het eens met militair Eichelsheim. «De commandant der strijdkrachten geeft zijn militair oordeel over de oorlog. Dat militair oordeel is dat er disproportioneel geweld is toegepast voor het behalen van de militaire doelen.» Volgens Ollongren heeft Brekelmans het over een politiek of juridisch oordeel. «Daarover zou je kunnen zeggen: dat is inderdaad iets anders.»” (“https://nos.nl/…/2526002-ollongren-we-moeten-israel…). Wat een flauwe uitspraak van de demissionaire minister. In deze post-moderne wereld kunnen alle waarheden en onwaarheden blijkbaar naast elkaar blijven bestaan in hypocriete harmonie.

Een nationalisme van binnen-naar-buiten gekeerd (Roberta Strauss Feuerlicht 1983)

Facebook Quote van de dag: een nationalisme van binnen-naar-buiten gekeerd (Roberta Strauss Feuerlicht 1983)

“Modern Zionism is a nationalist movement rooted in the thinking of the nationalist movements of the nineteenth century, but [>] with conditions turned inside out. Unlike the Serbs, say, who were indigenous to the Balkan peninsula, having lived there continuously since the seventh century, who had a common language and culture, and who had only to overthrow the conquering Turks to be liberated, the Zionists chose to create a state by superseding the indigenous population and culture of Palestine and in-gathering from all over the world descendants of Jews who had not lived there in any number for 2,000 years and who no longer shared language or culture or anything else except the disputed identification «Jewish». Rabbi Arthur Hertzberg called Israel «the only example of a new state created by a largely nonresident people returning to the homeland of its ancestors.»” (Roberta Strauss Feuerlicht, The Fate of the Jews. A People Torn Between Israeli Power and Jewish Ethics, Times Books, New York 1983, pp. 219-220)

Weizmann’s uitspraken (1930) over de civiliserende missie van Zionisten in Palestina volgens Joseph Massad (2005)

(Facebook stukkie 11 juni 2024)
Joseph Massad heeft in 2005 betoogd hoe de politieke Zionisten in feite, bewust of onbewust, volwaardige Europeanen probeerden te worden met hun kolonisatie van Palestina ten koste van de inheemse bevolking: “…the very image of the Jew as carrier of European gentile civilization to a barbaric geography was definitional of Zionist political argumentation. Thus in 1930, Chaim Weizmann articulated the project thus: «We wish to spare the Arabs as much as we can of the sufferings which every backward race has gone through on the coming of another, more advanced nation.» As the Palestinians decided to resist this «mission civilisatrice», Weizmann, who was to become Israel’s first president, characterized the tasks before Zionism in quashing such resistance as follows: «On one side, the forces of destruction, the forces of the desert, have arisen, and on the other side stand firm the forces of civilization and building. It is the old war of the desert against civilization, but we will not be stopped.» Indeed they were not. They went on to destroy much of Palestinian society and expel the majority of its population.” (Joseph Massad, “The Persistence of the Palestinian Question”, Cultural Critique 59, 2005, 1-23, op p. 6).
.
De uiteindelijke legitimatie van hun aldus “emancipatoire” kolonisatieproject was natuurlijk altijd al gevonden in het Oude Testament. Om te spreken met een Israelische psycholoog, Benjamin Beit-Hallahmi: “The basic Zionist claim of the right to Palestine rests on the notion of the divine promise.” (Beit-Hallahmi, Benjamin. “Religion and Nationalism in the Arab-Israeli Conflict”, Il Politico, vol. 38, no. 2, 1973,pp. 232-43, op p. 240). Het beloofde Land…. En zo vraag ik u af, meneer Sonneberg, hoeveel waarde hecht ú eigenlijk nog aan “het woord van de bijbel”?

Actie “To the U.S. Parole Commission: Free Leonard Peltier”

Facebook bericht
Settler Colonialism (“verdringingskolonialisme”) is een proces, geen gebeurtenis, dat gericht is op de vervanging van de inheemse bevolking door de nieuwkomers. De verdrijving en vernietiging van de inheemse bevolking (fysiek, mentaal, cultureel en historiografisch) geschiedt in de loop van vele decennia. Niet alleen de Palestijnen zijn slachtoffer van “incremental genocide” (term van Ilan Pappé). Dat zijn BIJVOORBEELD ook de nazaten van de oorspronkelijke volkeren van Noord-America (“Turtle Island”). Ook tegen hen wordt door de koloniale autoriteiten nog steeds “lawfare” (“wetstrijd”) gevoerd.
.
Een prominent slachtoffer is Leonard Peltier, een Lakota mensenrechtenactivist van de American Indian Movement die nu al bijna 50 jaar in de gevangenis zit na een gammel en rammelend strafproces dat door politieke overwegingen was vergiftigd. Heeft hij de FBI agenten wel of niet gedood in de verdediging van een deel van het land (in dit geval Pine Ridge) dat nog gereserveerd is gebleven voor de oorspronkelijke volkeren en dat door internationaal erkende verdragen verdediging verdiende? Men heeft de laatste tijd de mond vol van “het recht op zelfverdediging”. Maar het blijkt in de context van Settler Colonialism (Verdringingskolonialisme) niet te worden gegund aan de verzetstrijders. Na zoveel jaren zou Peltier, inmiddels doodziek, toch écht moeten worden vrijgelaten. Hij zou eigenlijk moeten worden vrijgepleit en worden gecompenseerd (wat niet eens meer voorstelbaar is), maar als dat er niet in zit, laat hem dan tenminste zijn laatste dagen slijten in zijn thuisland. Bij zijn eigen volk (Chippewa in zijn geval).

.
Ik volg deze zaak al jaren. Ook al ben ik geen US-burger, het schijnt dat ik deze keer wél ook de petitie kon tekenen die een beroep doet op de beroepscommissie die volgende week beslist over zijn “vervroegde” vrijlating of zijn eeuwigdurende opsluiting. Ik heb het bij de standaardbrief van het Lakota People’s Law Project gehouden. De link is:
https://actionnetwork.org/letters/to-the-us-parole-commission-free-leonard-peltier

Frau Genocide – Verzoek tot strafrechtelijk vooronderzoek naar Ursula von der Leyen

Het Internationaal Strafhof is verzocht onderzoek te doen naar de wenselijkheid en mogelijkheid om Ursula von der Leyen aan te klagen voor medeplichtigheid aan oorlogsmisdaden die zijn (worden) gepleegd door de Staat Israel in de Palestijnse gebieden. Dat zou op 22 mei 2024 bekend zijn gemaakt (https://dezayasalfred.wordpress.com/…/icc-case-against…/). Von der Leyen is reeds zeker vanaf december 2023 herhaaldelijk beschuldigd van medeplichtigheid aan de genocide op de Palestijnen: de Ierse Europarlementariër Clare Daly (onze favoriete EP-er waar we als Nederlanders helaas niet op kunnen stemmen!) noemt haar al enige tijd “Frau Genocide” (https://www.palestinechronicle.com/no-thanks-frau…/; en in het parlement met motivatie in context: https://x.com/ClareDalyMEP/status/1738968791269134498?s=20). Von der Leyen zal zich dit moeten aantrekken omdat zij over het Internationaal Strafhof namens de Europese Commissie vorig jaar nog heeft gesteld dat “The European Union is supportive of the role of the International Criminal Court”, al bedoelde ze dat meer specifiek in, hoe kon het anders, de pogingen om Putin te vervolgen (Statement by President von der Leyen on the establishment of the International Centre for the Prosecution of Crimes of Aggression against Ukraine, 6 maart 2023: https://neighbourhood-enlargement.ec.europa.eu/…/statem…).
Een uitgebreid bericht over de voorbereiding van de aanklacht tegen Ursula von der Leyen treft u dus aan in het weblog van de vooraanstaande rechtsgeleerde én historicus Alfred de Zayas, voormalig Speciaal Rapporteur van de Verenigde Naties voor de Bevordering van een Democratische en Gelijkwaardige Internationale Rechtsorde. Ik citeer de inleiding tot zijn bericht: “A communication is submitted today to the Office of the Prosecutor of the International Criminal Court (ICC), setting forth in detail, through facts and evidence, that there are reasonable grounds to believe that the current president of the European Commission, Mrs. Ursula von der Leyen, a national of Germany, is complicit in a number of violations of international humanitarian law, amounting to crimes within the jurisdiction of the ICC, committed by the Israeli armed forces (IDF) against Palestinian civilians in the Occupied Palestinian Territory (OPT), including the Gaza Strip.” (https://dezayasalfred.wordpress.com/…/icc-case-against…/)

De eenzijdige berichtgeving over Gaza in het NOS Jeugd-Journaal

Ik heb de NOS een klacht gestuurd. Ik geef ‘em hieronder weer.
Een klacht. Het jeugdjournaal van 21 mei 2024 bracht een item over de verklaring van de hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof van de dag daarvoor met een korte schets van de context die wel zeer gunstig uitvalt voor de medestanders van de staat Israel. “Wie is er schuldig aan de oorlog in Gaza?”, vraagt de voice-over. “Is dat Hamas, de terreurgroep die onschuldige mensen uit Israel heeft gedood, of Israel dat Gaza bombardeert en met tanks en soldaten binnen is gevallen? Allebei, zegt de aanklager bij een grote wereldwijde rechtbank in Den Haag, het Internationaal Strafhof”. Overigens: de buitenopnames zijn van het juiste gebouw maar de interieurshots zijn van het Internationaal Gerechtshof, alsof goede beeldredactie er ook niet meer toe doet. Verderop in het item komt een “infographic” segmentje. Daarin wordt plompverloren als startpunt gesteld dat “de terreurgroep” op 7 october 2023 Israel aanviel en daarbij 1200 mensen vermoordde en 200 mensen ontvoerde. Er is geen context gegeven van bezetting, apartheid, willekeurige moord, mishandeling en opsluiting, economische versterving, noch van eerdere “grasmaai” operaties etc. Ook gaat men voorbij aan het feit dat een groot aandeel van de 1200 Israelische doden, eerder door de voice-over reeds als onschuldige slachtoffers bestempeld, bestond uit militairen van de bezettende macht of, toch ook minder onschuldig, kolonisten die landjepik (of erger) hadden bedreven en op gestolen land leefden; bovendien gaat het item voorbij aan het feit dat talloze slachtoffers zijn gemaakt door de Israelische tegenactie ten gevolge van van deels geklungel en deels de Hannibal-doctrine (voorkom de gijzelingsopties tegen de hoogste prijs om chantage te voorkomen). Maar ik begrijp (doch keur niet goed) dat men de kindertjes daar niet te veel mee wil lastig vallen –– de NOS wil de volwassenen sowieso ook altijd al de zogenaamd “gecompliceerde” context besparen. Het is echter pas echt oneerlijk om wél het grote aantal van 1200 doden aan Israelische zijde in spraak en in beeld te publiceren, maar tegelijkertijd geen enkel aantal te geven voor de slachtoffers aan Gazaanse zijde (om ook maar te zwijgen over de gelijktijdige moordpartijen die Israeli in hetzelfde verband aanrichten op de Westoever en Zuid-Libanon). “Bij die aanval kwamen 1200 israeliers om het leven”, stelt de voice-over over deze eerder reeds als “onschuldigen” aangemerkte slachtoffers, terwijl de getallen in beeld komen. “Ook ontvoerde Hamas meer dan 200 mensen. Israel reageerde door bommen te gooien op Gaza. Ook viel het leger van Israel Gaza binnen. En zo ziet Gaza er nu uit. Het Israelische leger pleegde er veel geweld. Ook tegen gewone burgers. En het leger bombardeert scholen, huizen en ziekenhuizen. Voor de mensen in Gaza is er niet genoeg eten, drinken en medicijnen.” De kinderen die geacht worden naar het Jeugdjournaal te kijken hebben toch leren rekenen? Waarom worden ze dan niet in de gelegenheid gesteld om zelf te constateren dat er in deze zaak een probleem van grove disproportie ligt: 1200+200 Israeli aan de ene zijde tegenover meer dan 35.500 (exclusief de doden onder het puin) aan de andere. Dat is meer dan 25x zoveel. De disproportionaliteit alleen al is een erkende schending van het oorlogsrecht. De kwalitatieve beweringen over uithongering en versterving lijken op een aanhangsel maar vormen de essentie van de aanklacht van genocide in welke context de hele zaak wordt aangeklaagd. Maar in dit Jeugdjournaal item is de essentie verhuld gelaten. En de kinderen mogen het niet zelf “uitrekenen”…

Al het ge-OH in ons kikkerland terzijde: Nederland is nog gewoon medeplichtig aan genocide

De afgelopen week hebben we herhaaldelijk opnames kunnen zien van, en berichten kunnen lezen over, de vandalisering en belemmering van de vrachtwagens met hulpgoederen onderweg naar Gaza, maar nog in Palestijns gebied, door Israelische “kolonisten”. Het Israelische leger (door de NOS “politie” genoemd) stond er steeds bij en keek ernaar. Het is duidelijk, voor de zoveelste keer, dat de Israelische autoriteiten niets doen tegen deze misdaden en dat ze veeleer gelukkig zijn met de inspanningen van deze Zionistische schurken.
Israel is echter wel verplicht tot ingrijpen. De uitspraak van het Internationaal Gerechtshof van 26 Januari 2024 verplicht (want de “order” is bindend) Israel in artikel 11.5 tot de gegarandeerde doorvoer van hulpgoederen als een van de voorlopige maatregelen. Ik citeer:
“(5) The State of Israel shall, pursuant to point (4) (c) above, in relation to Palestinians, desist from, and take all measures within its power including the rescinding of relevant orders, of restrictions and/or of prohibitions to prevent:
(a) the expulsion and forced displacement from their homes; (b) the deprivation of:
(i) access to adequate food and water;
(ii) access to humanitarian assistance, including access to adequate fuel, shelter, clothes, hygiene and sanitation;
(iii) medical supplies and assistance; and (c) the destruction of Palestinian life in Gaza.” (artikel 11.5)
En dan is, met de ICJ order van 28 maart, op verzoek van Zuid-Afrika c.s besloten tot aanvullende maatregelen. Deze bindende uitspraak (een “order”, met bindend effect, waarvoor zie artikel 48) herbevestigt de “order” van 26 januari 2024 (https://www.icj-cij.org/…/192-20240126-ord-01-00-en.pdf) en voegt daar opnieuw de verplichtingen aan toe waar we het hier over hebben, maar nu wellicht wat meer in detail: “Take all necessary and effective measures to ensure, without delay, in full co-operation with the United Nations, the unhindered provision at scale by all concerned of urgently needed basic services and humanitarian assistance, including food, water, electricity, fuel, shelter, clothing, hygiene and sanitation requirements, as well as medical supplies and medical care to Palestinians throughout Gaza, including by increasing the capacity and number of land crossing points and maintaining them open for as long as necessary” (artkel 51.a)
.
Tot nu toe heeft Israel daar dus lak aan. Net als alle bondgenoten die stellen vierkant achter Israel te staan. En die geen enkele moeite doen, effectief, om Israel te dwingen zich te houden aan de bepaling die “erga omnes” is, dus die alle ondertekenaars van de Genocide Conventie daartoe hebben verplicht.
Nederland is medeplichtig aan genocide. Just Saying.

We krijgen een kabinet van kruisvaarders.

We hebben vanmorgen een inkijkje gekregen in de extreemrechtse betonrot van ons land. Nederland laat de natuur, het klimaat, de studenten en de asielzoekers grof barsten in ruil voor geldelijke cadeautjes aan “het eigen volk” van ons land –– de boeren voorop. Er valt veel te betreuren en te vrezen. Ik licht er maar één puntje even uit.
.
Citaat van de dag:
“Nederland steunt het bestaansrecht en de veiligheid van de staat Israël. Met inachtneming van de oplossingen voor het Israëlisch-Palestijnse conflict en de diplomatieke belangen, wordt onderzocht wanneer verplaatsing van de ambassade naar Jeruzalem op een daartoe geschikt moment kan plaatsvinden. Nederland neemt het initiatief tot oprichting van een internationaal tribunaal voor de berechting van misdrijven (waaronder genocide) door IS (Da’esh). Armenië wordt gesteund in Europees verband.” (Hoofdlijnenakkoord tussen de fracties van PVV, VVD, NSC en BBB, 16 mei 2024)
.
De extreem-rechtse Tokkie-coalitie steunt hiermee de verdere verdrijving van Palestijnen uit hun huis en haard door de Apartheidsstaat Israel, met (a) het accent op het koloniale narratief van veiligheidsbelangen, (b) de erkenning van Jerusalem als hoofdstad van Israel; en (c) de weging van “de diplomatieke belangen” die alleen maar kunnen worden uitgelegd als de onvoorwaardelijke steun voor Israel, de VS etc. Zo wordt de steun aan de genocide op de Palestijnen verstevigd geheel in strijd met internationaal recht (de order van het Internationaal Gerechtshof indachtig). En dat terwijl ––– o gotspe –– daarna uitdrukkelijk de intentie wordt uitgesproken om de genocide gepleegd door IS (Da’esh) juist internationaal te berechten. Er is opvallend genoeg hier geen sprake van het dagen van de genocidale criminelen van Israel voor het Internationaal Strafhof. Dat is punt (d).
.
De Nederlandse medeplichtigheid aan de genocide gepleegd door Israel in de Palestijnse gebieden neemt nu dus alleen maar toe. In dat licht komt de bepaling dat “Inburgering omvat kennis over de Holocaust en de slachtoffers daarvan” alleen nog maar hypocrieter over.
.
Ook gelet op de paragraaf over asielopvang én geheel volgens vrees en verwachting stel ik het volgende vast: we krijgen een kabinet van kruisvaarders. En met de gedoogsteun aan de genocide is Nederland nu echt een criminele organisatie geworden.

De Tijd zal het leren? Niet noodzakelijkerwijs….

Citaat van de dag over de “verkrachting van alle regelen van het volkenregt en van de militaire eer” in 1860.
In een politiek-katholieke (“ultramontaanse”) krant «Le Monde» is volgens een bericht in de Opregte Haarlemsche Courant van 22 october 1860 geklaagd “dat het meer en meer blijkt, dat de bezetting van den Kerkelijken Staat door de Piemontezen heeft plaats gehad met verkrachting van alle regelen van het volkenregt en van de militaire eer, zoodat de piemontesche generaals zich veeleer hebben gedragen als bandieten dan als krijgslieden. De ultramontaansche publicist begrijpt niet, dat de voorstanders der italiaansche revolutie de handelwijze dier generaals huldigen en prijzen en niet gevoelen, dat eene zaak, door zulke middelen ondersteund, niet lang de publieke opinie voor zich kan behouden.” (https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010545704:mpeg21:a0003)
Ja, dat was nóg zo’n overschrijding van een “rode lijn” die eenvoudigweg neerkwam op landjepik, roof, demonisering en massamoord (met Rutte’s betekenisloze “rode Lijn” van Rafah in gedachten). De zogenaamde “eenwording van Italië” is tot stand gekomen door de gewelddadige verovering van de twee staten in het zuiden en midden van Italië (resp. het Koninkrijk der Beide Sicilieën en de Kerkelijke Staat) in 1860-1870 door de Piemontesen, dat wil zeggen, het leger van het zogenaamde koninkrijk van Sardinië (in welke naam reeds een aanspraak op dat eiland lag) onder de koning Vittorio Emanuele II van het huis van Savoije (met Italiaanse bijvoeglijk naamwoord “sabaudo/a”). Dit leger kwam in actie nadat de vrijwilligers van de avonturier Garibaldi, een Savoyard uit Nizza / Nice, de voornaamste plaatsen van het insulair en continentaal Sicilië had veroverd. Er zou nog zo’n zes tot tien jaar verzet worden gepleegd om de annexatie tegen te gaan of om te keren. Maar de verzetsstrijders zijn met harde hand verslagen. Hun verzet is door de bezetters succesvol afgeschilderd als ‘bandieterij” in de publieke opinie van het Noorden (van zowel het schiereiland als in de rest van Europa). Een moderne benaming zou “terrorisme” zijn. Zo zijn de verzetstrijders effectief gedemoniseerd en het doel van hun strijd is gebagatelliseerd en gedelegitimiseerd. In de toenmalige kranten en tijdschriften van Torino, Turijn, de hoofdstad van Piemonte, werd gesmuld van de verhalen over vrouwelijke bandieten, juist omdat zij demonstreerden hoezeer vrouwen een sterke potentie hadden om te vervallen tot “beesten” (Giordano Bruno Guerri, Il sangue del sud. Antistoria del Risorgimento e del brigantaggio, Oscar Mondadori Milano [2010] 20111, 165-173). Dit misogyne aspect kwam bovenop de resultaten van de beroemd geworden “vader van de criminologie”, de gevaarlijke gek Cesare Lombroso. Hij heeft de afgehaakte hoofden van geëxecuteerde “bandieten” naar zijn laboratorium laten brengen om zo hun schedels en herseninhoud op te meten –– dat versterkte de gangbare racistische overtuiging dat de “zuidelijke” mens eerder en meer geneigd zou zijn tot gewelddadigheid en misdadigheid. Dat zuiden van Italië werd door de Piemontese intelligentsia graag aangeduid als “Africa”. De door Lombroso bestudeerde hoofden zij, gezet in was, nog steeds te “bezichtigen” in een museum in Turijn. In Tripadvisor lees ik de volgende recensie van een zeker Graham B. uit februari 2024 onder het kopje “Please avoid”. De tekst spreekt boekdelen: “Truly appalling, this is something that only a truly racist system could come up with. You would never see in Germany a museum dedicated to Josef Mengele and yet you find something just as atrocious in Turin and the state sees nothing wrong with it. The genocide of 1 million citizens of the Kingdom of the Two Sicilies was made possible also because it was backed up by the racial pseudo-scientific theories of that demented mediocre little man of Cesare Lombroso. I’m disgusted beyond words, you should feel ashamed of yourselves.” Zo ook reeds een zekere “Jan” in 2020: “This museum exalts a racist as Lombroso. It should be closed or converted in a memory moment as Auschwitz or Birkenau.” (https://www.tripadvisor.com/Attraction_Review-g187855…). Al jaren roepen talloze Zuid-Italianen om de sluiting van het museum en de teruggave van de menselijke resten ter eervolle begraving.
Het kalme voortbestaan van het museum is wat mij betreft een enorme schandvlek die ons eraan herinnert dat alle misdaden tot genocide aan toe kunnen worden vergeven en vergeten, als ze überhaupt al waren opgemerkt en geregistreerd, zolang de demonisering van de slachtoffers in de publieke opinie succesvol blijft geschieden.

Clinton’s lessen in “bogus history”.

Ik zou geen geschiedenisles nemen van Hillary Clinton. Ze heeft eergisteren (op 9 mei 2024) tijdens een televisieoptreden bij MSNBC’s “Morning Joe” de demonstrerende studenten verweten te weinig te weten van geschiedenis. “I have had many conversations… with a lot of young people over the last many months now. And… they don’t know very much at all about the history of the Middle East. Or frankly about history in many areas of the world including in our own country. But with respect to the Middle East, they don’t know that under the bringing together of the Israelis and the Palestinians by my husband ––the then-Israeli prime minister Ehud Barak and the then–head of the Palestinian Liberation Organisation, then the Palestinian Authority, Yasser Arafat –– an offer was made to the Palestinians for a state on, you know, 96% of the existing territory occupied by the Palestinians with 4% of Israel to be given to reach 100% of the amount of territory that was hoped for. And this offer was made and if Yasser Arafat had accepted it there would have been a Palestinian state now for about 24 years. It’s one of the great tragedies of history that he was unable to say, ‘yes,’….”
Ze had hetzelfde punt reeds gemaakt in 2016: “If Yasser Arafat had agreed with my husband at Camp David in the late 1990s to the offer then Prime Minister Barak put on the table, we would have had a Palestinian state for 15 years already.” (https://www.timesofisrael.com/clinton-palestinians-could…/).
Ze betreurt dat de studenten volgens haar zo gemakkelijk het slachtoffer zijn geworden van de anti-Israel en pro-Hamas propaganda die volgens haar in flarden op de sociale media worden rondgestrooid. Dat is de context waarin ze dit punt nu weer heeft gemaakt.
Maar ze verspreid hier zelf valse informatie, niet in de vorm van “fake news” maar van “bogus history”.
De afwijzing van de voorstellen van Barak, gezegend door haar echtgenoot Bill, zou volgens Hillary dus een grote tragedie in de geschiedenis zijn geweest. Ze verwees naar de halfbakken poging van president Clinton om nog even snel vrede te fixen met een topoverleg in Camp David in 2000. Daar werd geen realistisch voorstel gedaan maar een Israelisch dictaat voorgelegd –– uitdrukkelijk onveranderbaar –– waar de Palestijnen onmogelijk mee akkoord konden gaan. Het zou de Israeli een enorme uitbreiding van gebied geven op de Westoever doordat de illegale nederzettingen opeens zouden zijn witgewassen. Het Palestijnse gebied zou volledig versnipperd overblijven met honderden checkpoints en talloze Israelische militaire bases –– zoals nu ook de feitelijke situatie is in de bezette gebieden. De Israeli zouden bovendien compleet gezag en beheer hebben over het gehele oeverland van de Jordaan én over het daarboven uitstekende luchtruim, waarmee de Palestijnse gebieden volledig geïsoleerd zouden geraken, ook van Jordanië, en waardoor ze alle aanspraken op het water van het riviersysteem zouden verliezen. Israel zou ook soevereiniteit verwerven over heel Jerusalem inclusief het Haram Al-Sharif terrein met de al-Aqsa moskee, waarvan we donders goed weten dat ze die van plan zijn af te breken om ruimte te maken voor de bouw van hun eigen tempel. De Palestijnen zouden ermee hebben ingestemd om met lege handen achter te blijven (Zie hiervoor, bijv., Noura Erakat, Justice For Some. Law and the Question of Palestine, Stanford University Press: Stanford Ca 2019, pp. 170-173; Rashid Khalidi, The Hundred Year’s War on Palestine. A History of Settler Colonialism and Resistance, 1917-2017, Metropolitan Books: New York 2020, 210-211).
Clinton’s Camp David besprekingen van 2000 waren een farce en zo hebben veel historici en juristen ook geoordeeld. De farce werd ook gehekeld door voormalig president Carter, wellicht de enige Verenigde Statener op hoog niveau die echt heeft begrepen hoe de vork in de steel zit. Ook hij oordeelde dat er geen sprake was van een echt voorstel van de stichting van een levensvatbare Palestijnse Staat. “There was no possibility that any Palestinian leader could accept such terms and survive, but official statements from Washington and Jerusalem were succesvol in placing the entire onus on Yasir Arafat” (Jimmy Carter, Palestine. Peace Not Apartheid, Simon & Schuster: New York etc. 2006, 152.)
De Palestijnen kregen dus de schuld, voor de zoveelste en niet de laatste keer, van het mislukken van een deal die in feite helemaal geen deal was maar een onaanvaardbaar dictaat dat simpelweg neerkwam op de “Realpolitike” annexatie van hun land, de uitwissing van hun claims op zelfbeschikking en de vernietiging van een van de meest heilige plaatsen van de Islam. Deze kwalijke insinuatie van “hardnekkige onwil” van Palestijnen om deel te nemen aan een vredesproces waarin ze worden gemangeld zien we dus terug in deze verse beschuldiging van Hillary Clinton (uit 2016 en nu opnieuw in 2024). Het versterkt de onterechte suggestie dat de Palestijnen verwende nesten zouden zijn die nooit naar rede zouden willen luisteren.
De studenten die protesteren weten inmiddels wel beter dan te luisteren naar de pro-zionistische leugens van “Karen”. Over selectieve propaganda gesproken: daar hebben we de sociale media niet voor nodig.