Categoriearchief: Wunderbar!

“Definisci ‘Bambino'”

door

Andermans fotos van Jorit’s werk Definisci Bambino, Via Giuseppe Verdi, Potenza.

“Definisci ‘bambino'”, “Definieer ‘kind'”. Zo kondigde de Napoletaanse kunstenaar Jorit zijn nieuwe werk op en hoge muur in Potenza met grote bloedletters aan. Deze gebiedende woorden werden gesproken door Eyal Mizrahi, de voorzitter van de Vrienden van Israel in Italië, tijdens een TV programma in september 2025 (È Sempre Cartabianca, met Bianca Berlinguer). De Italiaanse komiek/acteur/zanger Enzo Iacchetti had Israel er (terecht) van beschuldigd talloze kinderen te hebben vermoord in Palestina, waarop de zionist antwoordde “Definieer ‘kind'” oftewel kort voor “Het is maar wat je kinderen noemt!” Iacchetti schoot uit zijn slof (https://www.youtube.com/watch?v=phnlENOTAz0). Mizrahi heeft later (o.a. op 10 october) de gelegenheid gekregen om uit te leggen wat hij bedoelde: de VN gaat ervan uit dat iedereen onder de 18 kind is, stelt Mizrahi, maar Israel “constateert”, zegt hij, dat de Palestijnen mensen van 14 jaar en ouder inzet voor militaire acties, dat zeker de helft van de strijders van Hamas tussen de 15 en 18 jaar is, en dat kleinere kinderen worden gebruikt als koeriers van berichten en munitie. Hij beweert ook dat een dergelijk lage leeftijdsgrens voor volwassenheid in de Arabische wereld (en de rest van de “derde” wereld) “normaal” zou zijn en dat je vanaf 10 jaar eigenlijk dus niet meer kan spreken van “kinderen”. (https://www.youtube.com/shorts/iNXlC0RqAuE. Hij reduceert zo het aantal slachtoffers van de genocide (welks bestaan hij uiteraard heeft ontkend) in het gesprek meteen al met meer dan de helft.
.

“Definisci ‘bambino'” is in de publieke sfeer van Italië inmiddels een begrip geworden voor het kunst-en-vliegwerk waarmee de pro-Israelische opinieleiders proberen de waarheid te verdraaien en de genocide te helpen weg te poetsen. Meerdere kunstenaars hebben vervolgens op hun eigen mooie wijze antwoord gegeven op de vraag “wat” nu eigenlijk een kind is. Zo heeft de Palestijnse fotografe Sabrina Mukarker portretten van kinderen gepresenteerd in een tentoonstelling in Rome getiteld “«Define Child» (https://romeartweek.com/en/events/?code=GPMEMR). De woordkunstenaar Pietro Morello heeft bijvoorbeeld een eigen gedicht op camera voorgedragen (https://www.facebook.com/watch/?v=1019005580254655).
.
Terug dus naar het werk van de Napoletaanse kunstenaar Jorit die op zijn beurt antwoord geeft op de vraag van de Zionist. Hij heeft dat niet alleen aangekondigd met de titel “Definisci bambino” maar ook met een lange tekst, als onderschildering van het canvas, die oorspronkelijk is uitgesproken door Alessandro Orsini. Die tekst is te beluisteren terwijl we de kunstenaar die in een video zien opschilderen, gelijktijdig dus, op instagram (https://www.instagram.com/jorit/reel/DR9QjbeAFnS/. Deze tekst is een lange aanklacht tegen Giorgia Meloni als lobbyiste van Israel (ingekorte versie van “Accordi & Disaccordi”, 6 october 2025, https://www.youtube.com/watch?v=aA4OOoYD09c). Alessandro Orsini is een socioloog gespecialiseerd in terrorisme bestrijding die zich zeer kritisch heeft uitgelaten over de regering van Meloni, die een uitgesproken visie heeft op de agressieve en aanmatigende aspecten van de NAVO vooral inzake de kwestie van Oekraïne en die heel specifiek waarschuwt tegen de aanwakkering van angst (“monopolio psicologico della paura”) , inzonderlijk voor Rusland, door types als Draghi, von der Leyen en Rutte (voor zijn verdediging van Jorit’s beslissing om in Mariupol ook een muurschildering te maken, zie https://www.facebook.com/orsiniufficiale/posts/quanto-a-jorit-lo-street-artist-napoletano-famoso-nel-mondo-lasciatemi-dire-alcu/972670603952109/), Van Orsini heb ik nu een boek hier op tafel getiteld “Gaza Meloni. La politica estera di uno Stato satellite” (Piemme Milano 2025, p. 199 voor het citaat over de angstcultuur). Laten we hierbij niet vergeten dat de waardering voor de NAVO in Mediterrane landen traditioneel een stuk minder positief is en dat daar ook beslist goede historische redenen voor zijn.
.
Opnieuw terug naar Jorit. Hij heeft nu het voltooide werk gewijd aan Hind Rajab op instagram gepresenteerd met de volgende tekst (https://www.instagram.com/jorit/reel/DR9QjbeAFnS/): [nu nog in het Italiaans geplaatst, pas op voor ai -vertaling]: –– ik zal dit zelf dadelijk nog wel vertalen maar moet vanwege tijdgebrek dit bericht nu al even zo posten.
.
“Una bambina di 6 anni parla di unicorni e vive in un mondo tutto suo: un universo di emozioni sconosciute, volti che trasmettono sicurezza e il calore degli abbracci. È un mondo fatto di piccole certezze: un papà che usa un tono dolce, ma che impone anche regole severe, un pianto improvviso seguito da un sorriso. Per una bambina di sei anni, il mondo è un luogo vasto e misterioso, guidato da mamma e papà, zii e fratellini che la proteggono. È un mondo in cui un orsacchiotto rosa viene abbracciato forte, lo si vuole tanto bene come se fosse vivo e si parla con lui si ascoltano le sue risposte e lo si tiene per mano.
[HERHALING – pas op voor ai vertaling]
.
Dall’altro lato, Hind, ha visto il suo piccolo mondo trasformarsi in un incubo, popolato da sangue, urla e boati. Ha trascorso le ultime ore della sua vita circondata dai cadaveri degli zii e della sorella uccisi davanti ai suoi occhi, riflettendo su una parola che non comprendeva appieno: “morte”. Una bambina di cinque anni che sente di essere vicina alla fine. E dice al telefono ai soccorsi “non voglio morire”Hind è stata colpita da 335 proiettili, mentre il terrore la circondava, e ha visto un carro armato avvicinarsi come un mostro, con i denti aguzzi, la bava e gli occhi rossi. Poi ha sentito il calore intenso dei proiettili attraversarle il corpo come lame incandescenti. Quali sono stati i suoi ultimi pensieri? L’orsacchiotto rosa, poi papà, poi mamma…. Poi il buio.
[HERHALING – pas op voor ai vertaling]
.
Nelle guerre muoiono molte persone, anche bambini, e ogni bambino ucciso è una tragedia senza fine. Ma questa guerra; è uno sterminio. Settanta, ottanta, novantamila persone uccise, non si riesce a tenere il conto tra morti dirette e quelle causate dalla grave situazione igenico-sanitaria creatasi, oltre ventimila bambini trucidati. È l’annientamento di un popolo, un processo che dura da oltre ottant’anni. Non c’è nulla di paragonabile a quanto sta accadendo in P4lestin4. Se il mondo permette tutto questo, significa che non è cambiato nulla da quando i n4zisti professavano il mito della razz4 arian4 e della pulizia etnica.”
[HERHALING – pas op voor ai vertaling]
.
.
PS. aangehecht zijn niet mijn foto’s maar beelden die ik zonder naamsvermelding heb aangetroffen in de sociale media. Nood breekt voor een keertje wet.

De 10.000 democraten van Straatsburg

door

Update 7 juli 2019: zie nu ook de video: vimeo.com/346392958

Beelden van de conferentie en manifestatie te Straatsburg respectievelijk op 1 en 2 juli 2019 (Foto's ©2019 Huib J. Lirb)

Beelden van de conferentie en manifestatie te Straatsburg respectievelijk op 1 en 2 juli 2019. Spelsuggestie: “spot the odd man out” of wel “zoek het buitenbeentje”. (Foto’s ©2019 Huib J. Lirb)

Op 2 juli 2019 kwamen meer dan tienduizend burgers van de EU in Straatsburg bijeen, overwegend Catalanen, om te demonstreren voor het recht van drie gekozen Europarlementariërs om hun zetel in te nemen in het Europees parlement. Carles Puigdemont, Toni Comín en Oriol Junqueras zijn wettelijk gekozen –– en zijn zo ook vermeld in het Spaanse Staatsblad –– maar konden niet persoonlijk verschijnen in Madrid voor de accreditatie. De een zit gevangen en mocht niet weg, de andere twee zouden worden gearresteerd op het moment dat ze zich in de Spaanse hoofdstad zouden melden. En terwijl het ook is voorgekomen, zelfs deze keer naar verluid, dat een gekozen Europarlementairër gewoon in het buitenland naar een notaris is gegaan voor een legalisatie; dat hebben Puigdemont en Comín gedaan, maar het was tevergeefs. De bureaucratische belemmering is een bedrieglijke zet van de Spanjaarden en hun vrindjes.

De Real-Politieke belemmering is opgeworpen door de scheidende president van het Europees Parlement, Antonio Tajani, een netwerk-politicus die bij velen bekend is als de makker van Bunga Bunga Berlusconi en medeoprichter van de partij “Hup Italië” waarmee de “cavaliere” via parlementaire immuniteit aan de Italiaanse justitie is ontkomen. Met de uitsluiting van twee van de drie kandidaten op “bogus” gronden heeft deze meervoudig door de Spaanse koning gedecoreerde Eurocraat de Spaanse Staat wederom een grote dienst bewezen. Spanje kon zelf de derde kandidaat (Junqueras) achter slot en grendel houden. Zo zijn 2.3 miljoen EU burgers beroofd van hun recht om democratisch te worden vertegenwoordigd in het Europees Parlement. Anders gezegd: meer dan twee miljoen Europeanen zijn geen volwaardige burgers meer van de EU omdat ze niet meer kunnen deelnemen aan het democratisch proces. Niemand in Nederland lijkt zich hier druk over te maken. In de Elzas zelf is het niemand ontgaan. “Catalanen in grote getalen voor het parlementsgebouw”, kopte de Dernières Nouvelle D’Alsace de volgende dag. Er vinden dikwijls manifestaties plaats voor het Europees parlement, stelt de krant, maar in vele jaren is er geen geweest die zo groots was opgetuigd (“Les manifestations devant le Parlement européen sont fréquentes, mais aucune n’avait été aussi fournie depuis de nombreuses années. Drapeaux catalans au vent, 10 000 persones ce sont rassemblées ce mardi devant l’institution, pour protester contre le fait que trois Catalans élus aux Européennes de mai dernier soient empêchés de siéger”, Dernières Nouvelle D’Alsace, 3 juli 2019).

De demonstranten moesten zoveel mogelijk uit het zicht blijven van de journalisten, politici, bestuurders en EU burgers die naar Straatsburg waren gekomen om de installatie van het nieuwe parlement te beschouwen en de nieuwe benoemingen te vieren. Daarom zijn ze door de politie in een omschreven gebied gehouden, verspreid over een paar bruggen achter het gebouw. De wereld zou niets mogen zien dat afbreuk zou kunnen doen aan de vermeende glans van de Europese democratie. Daarom werd ook omgeroepen dat men niet met de vlaggen op straat zou moeten gaan en inderdaad hield de politie iedereen die merktekens of vlaggen van de Catalaanse zaak droeg wég van de voorkant van het complex. Toch zou later de gehele binnenstad worden ondergedompeld in een groot Catalaans, ja, volksfeest zou ik bijna zeggen. Maar dan wel een “feest” met een luide boodschap van groot leed.

Tot de sprekers op het podium behoorde ook een groep (verse) Europarlementariërs. Op mij heeft vooral de toespraak van de Ierse Europarlementariër Matt Carthy een grote indruk gemaakt. President Puigdemont was die dag heel dichtbij, net aan de overkant van de Rijn in de Duitse stad Kehl vanwaar hij de menigte toesprak via een videoverbinding. Volgens mijn eigen bron zouden Franse én Spaanse politiemensen hem hebben staan opwachten bij de grens. Frankrijk zou hem (en Toni Comín) mogelijk hebben kunnen uitleveren, krachtens een overeenkomst uit 2003,  zonder tussenkomst van een rechter als zouden de tijden van de Franco-Spaanse samenwerking in de strijd tegen de ETA weer zijn herleefd (cf. https://www.libertaddigital.com/espana/politica/2019-07-02/nuevo-ridiculo-del-independentismo-en-estrasburgo-apartados-por-la-policia-francesa-1276641276/: “Tanto Puigdemont como Comín han participado en ese acto desde la distancia después de negarse a viajar a Estrasburgo. Ambos se han quedado en Alemania, en Kehl, a 5 minutos en coche de la frontera, tras haber valorado con sus abogados el alto riesgo a ser detenidos por agentes de policía española en virtud del acuerdo firmado en 2003 entre España y Francia que permite a nuestro país poder actuar en territorio francés.”).

Ik was erbij, tot mijn geluk, als teamgenoot van Pere Vives en Laura Prat. Laatstgenoemde heeft een krachtige toespraak gehouden op de conferentie van 1 juli en ze heeft ook de dag daarna aandacht gevraagd voor de petitie waarmee duizenden EU burgers de Nederlandse parlementariërs oproepen om alles in werking te stellen de politieke gevangenen in Spanje vrij te krijgen. Let wel, deze petitie is niet gericht op de bewerkstelliging van de Catalaanse onafhankelijkheid maar juist op de handhaving, op het herstel, van de mensenrechten in Spanje. Voor deze petitie, zie www.spanje.cat.

 

PS. d.d. 190704 ca. 22:30u: de overeenkomst tussen Frankrijk en Spanje zou inderdaad gericht zijn op de uitwisseling van Baskische “gezochten” maar zou dateren niet uit 2003 maar uit 2002: https://www.elnacional.cat/en/news/spanish-police-strasbourg-may-arrest-puigdemont_399964_102.html?fbclid=IwAR20mu2BgLnkKf-MaTigjNfaXRLUNcw6b_LLLo7UEnbarBbEsnTW0qzXP8k

Montserrat

door

In het hart van Catalonië ligt de zaagtandige bergketen, de geheiligde berg Montserrat, hier bezien vanuit Manresa in het Noorden (boven) en vanuit Sant Sadurní d’Anoia het Zuiden (onder). Verstilde videobeelden van onze lente-shoot in Catalunya. We zijn weer thuis.

Montserrat bezien vanuit Manresa en vanuit Sant Sadurní d'Anoia (©2019 Huib J. Lirb)

Montserrat bezien vanuit Manresa en vanuit Sant Sadurní d’Anoia (©2019 Huib J. Lirb)

Friese doorlopers

door

Friese doorlopers opgedoken uit de berging.

Naar aanleiding van een nostalgisch Facebook berichtje van een mij onbekend persoon vandaag (“Wie heeft hier vroeger nog op geschaatst?” met vele honderden reacties) heb ik de doorlopers uit onze berging opgedoken voor de foto. Midden en rechts de collectie van (verroeste) Friese doorlopers, sommigen met een logo in het hout dat ons verzekert dat het hier gaat om echt “Friesch Fabrikaat” (met gekruiste vlaggen en een koningskroon); allen dragen in het metaal de inscriptie “FRIESE SCHAATS”. Links de moderne doorloper van kunststof van Zandstra waar onze dochter nog op heeft geschaatst en dat ging best goed. Supergoed zelfs! Later zou ze “hockey” schaatsen krijgen waar ze echter nog veel beter mee uit de voeten kwam. In het Facebook “draadje” hebben meerdere mensen nog frisse herinnering aan het geklungel met bevroren vingers aan de linten. Ze leken altijd te lang. Ik heb ermee geschaatst in de laat 1960er en vroeg 1970er jaren. Tot ik de Noren kreeg. Tegenwoordig heb ik ook “Hockey” achtige schaatsen. Maar ja, geen ijs.