Protest op de Dam tegen het Iraanse regime, 18 Mei 2019. Videografie Huib J. Lirb.
De journalist Mehdi Hasan (Zeteo) heeft een sterk antwoord gegeven op de mensen (als Piers Morgan) die, met de Israeli c.s.., de activisten in het pro-Palestina veld nu beschuldigen van verwijtbaar stilzwijgen over de repressieve moordpartijen in Iran: “On Iran, I’m not going to apologize for walking and chewing gum at the same time, for being morally consistent and saying [A] that Iranians, like everyone in the Middle East, of course, deserve freedom and dignity and democracy and that, of course, the killing of civilians is always wrong, whether in Gaza or in Iran; and for being politically consistent too and saying that [B] the US and Israeli governments should stay out of Iran’s affairs and that they have no credibility when it comes to protecting innocent lives in the Middle East when they are right now still doing a genocide together in Gaza.” (https://zeteo.com/p/mehdi-reacts-to-the-intense-debate?) Kortom, je kunt tegelijk kritiek hebben op de repressie door het regime én op de bemoeienis van buitenlandse agenten.
.
.
De waarheid ligt daarbij niet meteen “in het midden”. Het is dan ook NIET persé het geval dat dissidenten die de vlag voeren met de leeuw en de zon terug zouden willen naar de tijd onder de laatste Shah (Reza Pahlavi); zij zouden net zo goed, of eerder zelfs, figuren als Mohammed Mosaddegh als baken op hun historische horizon kunnen hebben. Die staatsman ijverde voor de bevordering van sociale rechtvaardigheid met landhervormingen en de nationalisatie van de oliesector. In 1953 werd hij afgezet min of meer volgens het standaard draaiboek van de Koude Oorlog. Het repressieve regime van de pro-westerse Shah werd, zoals bekend, in 1979 omvergeworpen door de Iraanse revolutie van de Ayatollah’s. Onder dit evenzo repressieve regime zucht de bevolking nu alweer bijna een halve eeuw. Maar de terugkeer naar een toekomst die het Iraanse volk ten goede zou komen is niet in het belang van de Westerse en Zionistische schreeuwlelijkerds die nu opeens zo ostentatief een diepe betrokkenheid en compassie met dat volk veinzen.
.
.
Het is dan ook niet een-twee-drie duidelijk voor wie je nou staat te juichen. Je kunt in ieder geval niet van pro-Palestina activisten verwachten dat ze meejuichen met de Zionisten.
Over de video die ik in 2019 heb gemaakt: ik heb de beelden indertijd beschikbaar gesteld aan de demonstranten in solidariteit met hun protest tegen het regime maar zonder verder te weten welke toekomst deze specifieke groep voor ogen hadden.
