Andermans fotos van Jorit’s werk Definisci Bambino, Via Giuseppe Verdi, Potenza.
“Definisci ‘bambino'”, “Definieer ‘kind'”. Zo kondigde de Napoletaanse kunstenaar Jorit zijn nieuwe werk op en hoge muur in Potenza met grote bloedletters aan. Deze gebiedende woorden werden gesproken door Eyal Mizrahi, de voorzitter van de Vrienden van Israel in Italië, tijdens een TV programma in september 2025 (È Sempre Cartabianca, met Bianca Berlinguer). De Italiaanse komiek/acteur/zanger Enzo Iacchetti had Israel er (terecht) van beschuldigd talloze kinderen te hebben vermoord in Palestina, waarop de zionist antwoordde “Definieer ‘kind'” oftewel kort voor “Het is maar wat je kinderen noemt!” Iacchetti schoot uit zijn slof (https://www.youtube.com/watch?v=phnlENOTAz0). Mizrahi heeft later (o.a. op 10 october) de gelegenheid gekregen om uit te leggen wat hij bedoelde: de VN gaat ervan uit dat iedereen onder de 18 kind is, stelt Mizrahi, maar Israel “constateert”, zegt hij, dat de Palestijnen mensen van 14 jaar en ouder inzet voor militaire acties, dat zeker de helft van de strijders van Hamas tussen de 15 en 18 jaar is, en dat kleinere kinderen worden gebruikt als koeriers van berichten en munitie. Hij beweert ook dat een dergelijk lage leeftijdsgrens voor volwassenheid in de Arabische wereld (en de rest van de “derde” wereld) “normaal” zou zijn en dat je vanaf 10 jaar eigenlijk dus niet meer kan spreken van “kinderen”. (https://www.youtube.com/shorts/iNXlC0RqAuE. Hij reduceert zo het aantal slachtoffers van de genocide (welks bestaan hij uiteraard heeft ontkend) in het gesprek meteen al met meer dan de helft.
.
“Definisci ‘bambino'” is in de publieke sfeer van Italië inmiddels een begrip geworden voor het kunst-en-vliegwerk waarmee de pro-Israelische opinieleiders proberen de waarheid te verdraaien en de genocide te helpen weg te poetsen. Meerdere kunstenaars hebben vervolgens op hun eigen mooie wijze antwoord gegeven op de vraag “wat” nu eigenlijk een kind is. Zo heeft de Palestijnse fotografe Sabrina Mukarker portretten van kinderen gepresenteerd in een tentoonstelling in Rome getiteld “«Define Child» (
https://romeartweek.com/en/events/?code=GPMEMR). De woordkunstenaar Pietro Morello heeft bijvoorbeeld een eigen gedicht op camera voorgedragen (
https://www.facebook.com/watch/?v=1019005580254655).
.
Terug dus naar het werk van de Napoletaanse kunstenaar Jorit die op zijn beurt antwoord geeft op de vraag van de Zionist. Hij heeft dat niet alleen aangekondigd met de titel “Definisci bambino” maar ook met een lange tekst, als onderschildering van het canvas, die oorspronkelijk is uitgesproken door Alessandro Orsini. Die tekst is te beluisteren terwijl we de kunstenaar die in een video zien opschilderen, gelijktijdig dus, op instagram (
https://www.instagram.com/jorit/reel/DR9QjbeAFnS/. Deze tekst is een lange aanklacht tegen Giorgia Meloni als lobbyiste van Israel (ingekorte versie van “Accordi & Disaccordi”, 6 october 2025,
https://www.youtube.com/watch?v=aA4OOoYD09c). Alessandro Orsini is een socioloog gespecialiseerd in terrorisme bestrijding die zich zeer kritisch heeft uitgelaten over de regering van Meloni, die een uitgesproken visie heeft op de agressieve en aanmatigende aspecten van de NAVO vooral inzake de kwestie van Oekraïne en die heel specifiek waarschuwt tegen de aanwakkering van angst (“monopolio psicologico della paura”) , inzonderlijk voor Rusland, door types als Draghi, von der Leyen en Rutte (voor zijn verdediging van Jorit’s beslissing om in Mariupol ook een muurschildering te maken, zie
https://www.facebook.com/orsiniufficiale/posts/quanto-a-jorit-lo-street-artist-napoletano-famoso-nel-mondo-lasciatemi-dire-alcu/972670603952109/), Van Orsini heb ik nu een boek hier op tafel getiteld “Gaza Meloni. La politica estera di uno Stato satellite” (Piemme Milano 2025, p. 199 voor het citaat over de angstcultuur). Laten we hierbij niet vergeten dat de waardering voor de NAVO in Mediterrane landen traditioneel een stuk minder positief is en dat daar ook beslist goede historische redenen voor zijn.
.
Opnieuw terug naar Jorit. Hij heeft nu het voltooide werk gewijd aan Hind Rajab op instagram gepresenteerd met de volgende tekst (
https://www.instagram.com/jorit/reel/DR9QjbeAFnS/): [nu nog in het Italiaans geplaatst, pas op voor ai -vertaling]: –– ik zal dit zelf dadelijk nog wel vertalen maar moet vanwege tijdgebrek dit bericht nu al even zo posten.
.
“Una bambina di 6 anni parla di unicorni e vive in un mondo tutto suo: un universo di emozioni sconosciute, volti che trasmettono sicurezza e il calore degli abbracci. È un mondo fatto di piccole certezze: un papà che usa un tono dolce, ma che impone anche regole severe, un pianto improvviso seguito da un sorriso. Per una bambina di sei anni, il mondo è un luogo vasto e misterioso, guidato da mamma e papà, zii e fratellini che la proteggono. È un mondo in cui un orsacchiotto rosa viene abbracciato forte, lo si vuole tanto bene come se fosse vivo e si parla con lui si ascoltano le sue risposte e lo si tiene per mano.
[HERHALING – pas op voor ai vertaling]
.
Dall’altro lato, Hind, ha visto il suo piccolo mondo trasformarsi in un incubo, popolato da sangue, urla e boati. Ha trascorso le ultime ore della sua vita circondata dai cadaveri degli zii e della sorella uccisi davanti ai suoi occhi, riflettendo su una parola che non comprendeva appieno: “morte”. Una bambina di cinque anni che sente di essere vicina alla fine. E dice al telefono ai soccorsi “non voglio morire”Hind è stata colpita da 335 proiettili, mentre il terrore la circondava, e ha visto un carro armato avvicinarsi come un mostro, con i denti aguzzi, la bava e gli occhi rossi. Poi ha sentito il calore intenso dei proiettili attraversarle il corpo come lame incandescenti. Quali sono stati i suoi ultimi pensieri? L’orsacchiotto rosa, poi papà, poi mamma…. Poi il buio.
[HERHALING – pas op voor ai vertaling]
.
Nelle guerre muoiono molte persone, anche bambini, e ogni bambino ucciso è una tragedia senza fine. Ma questa guerra; è uno sterminio. Settanta, ottanta, novantamila persone uccise, non si riesce a tenere il conto tra morti dirette e quelle causate dalla grave situazione igenico-sanitaria creatasi, oltre ventimila bambini trucidati. È l’annientamento di un popolo, un processo che dura da oltre ottant’anni. Non c’è nulla di paragonabile a quanto sta accadendo in P4lestin4. Se il mondo permette tutto questo, significa che non è cambiato nulla da quando i n4zisti professavano il mito della razz4 arian4 e della pulizia etnica.”
[HERHALING – pas op voor ai vertaling]
.
PS. aangehecht zijn niet mijn foto’s maar beelden die ik zonder naamsvermelding heb aangetroffen in de sociale media. Nood breekt voor een keertje wet.
