Stef Blok en de Wonderbaarlijke Verdwijning van Honderden Volkeren

zonder titel

 

Het is deprimerend om te constateren dat onze minister van buitenlandse zaken gewoon mag aanblijven, terwijl hij heeft bewezen een volslagen onbenul te zijn op alle gebieden van, tja,  zullen we zeggen “wereldorientatie” (geschiedenis, aardrijkskunde, sociale wetenschappen). Zijn toespraakje geeft blijk van een simplistische kijk op “de” multiculturele samenleving. Stuitend is vooral ook de racistische ondertoon als zou bewezen zijn – in de praktijk – dat “we” genetisch nooit vreedzaam met andere “volkeren” kunnen samenleven. Nou, ik kan ook niet samenleven met Blok, zal ik bekennen, maar dat komt dan niet door mijn DNA, dat overigens na gedegen onderzoek overwegend oostelijk mediterraan is gebleken te zijn – ik ben dus eigenlijk een Palestijn.  

Stef Blok, prominent denker van de VVD. We hebben allemaal in de verschillende media kunnen horen welke problemen de stuitende uitspraken van de minister zoal hebben opgeroepen. Vooral de kritiek van Lodewijk Asscher vond ik erg sterk: wat hebben we aan een minister die alle inspanningen en successen van de multiculturele samenleving van Nederland verloochent (zie https://www.bd.nl/video/production/marijnissen-en-asscher-uiten-kritiek-op-uitspraak-stef-blok~vp48946). Ja, hij kan een paar woordjes terugnemen – gefeliciteerd: Blok is politiek nu kennelijk “beschadigd” maar dat blijft toch zonder enige consequentie in het politieke spel. Dat cynische spelletje van het coalitiebelang zal alleen maar leiden tot nog meer ontgoocheling en onverschilligheid bij de burgers die daardoor nog meer vatbaar worden voor alternatieve demagogie. 

Blok gaat dus gewoon door met zijn werk. Het behaagt de regering (en de meerderheid van de tweede kamer) om deze man ondanks zijn kolossale stupiditeit en onwetendheid pontificaal de wereld rond te sturen om zo de belangen van Nederland te behartigen. Typisch Hollands. Het probleem komt tegelijk van boven en van onderen: want in het land der blinden waar éénoog koning is, kan men niet anders dan een blinde naar het buitenland sturen om éénoog te vertegenwoordigen. 

Hier wil ik nog even ingaan op een detail dat een beetje op de achtergrond is maar dat wat mij betreft op zichzelf al reden zou zijn om Blok te ontslaan.  Het betreft een tussenwerpsel in zijn inleiding tot het punt dat hij wilde maken over de onmogelijkheid om in de wereld een geslaagd voorbeeld te geven van een multiculturele samenleving. “Noem mij een voorbeeld van een multi-etnische of multiculturele samenleving waar de oorspronkelijke bevolking nog woont – dus dan vallen Australië en de Verenigde Staten af, want daar is de oorspronkelijke bevolking uitgeroeid – […] ” (https://www.nu.nl/politiek/5448068/deel-oppositie-verliest-vertrouwen-in-blok-coalitie-steunt-minister.html?redirect=1: zie ook mijn plaatje). 

Het eerste probleem is al de uitzondering van Canada en Latijns-America. Want als je de “Amerikaanse Indianen” van de VS aanhaalt, waarom laat je hun lotgenoten van hetzelfde continent dan buiten beschouwing (voor een legitimatie van deze noemer, zie http://www.lirb.nl/historia-the-historyliner/mitakuye-oyasin-we-zijn-allemaal-aan-elkaar-verwant/)? Een soortgelijk probleem zien we, gelet op bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland, ook aan de kant van Australië/Oceanië.

Om te kijken kijken welke en hoeveel mensen Blok met zijn tussenwerping eigenlijk wegredeneert als zijnde “uitgeroeid”, zal ik me wel eerst richten op het grotere geheel van die uitroeing. 

De inheemse bevolkingen van America en Australië/Oceanië zijn inderdaad dramatisch gereduceerd, deels bewust en grotendeels onbewust, ten gevolge van hun “ontdekking” door de Europeanen (Charles C. Mann, 1491. New Revelations of the Americas Before Columbus, New York 2006; voor bijvoorbeeld de decimatie van de 7 of 8 miljoen Arawaks in het Caraïbische gebied tot een paar duizend na 50 jaar, zie Alvin M. Josephy, Jr., 500 Nations. An Illustrated History of North American Indians, New York 1994, 112-129). 

     Volgens oudere, nog zeer behoudende schattingen kan de pre-Columbische bevolking van het Amerikaanse continent uit zoveel als tussen de 50 en 70 miljoen mensen hebben bestaan, met mogelijk zo’n 60 miljoen in Midden- en Zuid-America en in Noord-America (2 tot 7 miljoen in https://en.wikipedia.org/wiki/Population_history_of_indigenous_peoples_of_the_Americas; Carl Waldman verwijst naar uiteenlopende schattingen voor Noord-America van 1 miljoen tot 12 miljoen in zijn Atlas of The North American Indian, revised edition, New York 2000, 31); maar volgens de meer recente schattingen kan het aantal hebben opgelopen tot wel 100 miljoen of meer (https://en.wikipedia.org/wiki/Population_history_of_indigenous_peoples_of_the_Americas; voor de methodes om te komen tot schattingen, zie Mann 2006, 102-112).

     Hoe de schattingen ook tot stand zijn gekomen, het is bij vergelijking met beter verifieerbare gegevens uit recente tijden (zoals die uit de 19e en beging 20e eeuw) hoe dan ook volkomen duidelijk dat het eerste contact met Europeanen heeft geleid tot een catastrofale sterfte vooral door ziekte en, in mindere (maar niettemin duizelingwekkende) mate, ook door geweld. Stef Blok heeft dus best gelijk om chargerend te stellen dat de Amerikaanse Indianen zijn uitgeroeid. Maar alleen op verjaardagsfeestjes met een borrel en een stukje kaas. Want als minister van Buitenlandse Zaken zou hij deze uitgeroeide mensen toch nog kunnen tegenkomen in verband met actuele problemen die onder meer het internationaal recht betreffen – een terrein waar Nederland zich uitdrukkelijk op profileert als beproefde autoriteit, met zulke prestaties als een lange traditie van baanbrekende rechtsgeleerdheid vanaf in ieder geval Hugo de Groot, een respectabele periode van politieke neutraliteit van de laat 19e eeuw tot 10 mei 1940, met de eerste internationale vredesmissie in Albanië in 1914 (waarvoor zie, J. Fabius, Zes maanden in Albanië, Amsterdam [1918] 1991), en natuurlijk met het Permanent Hof van Arbitrage en het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties in het Vredespaleis. Moet een land met deze sterke reputatie  op het gebied van internationaal recht nu serieus worden vertegenwoordigd door een kolossale onbenul alleen maar om de belangen van de toevallige coalitie van dit moment te redden?

Komen we nu toe op de huidige aantallen van inheemsen.  In de loop van de afgelopen eeuw hebben die zich weer enigzins weten te herstellen, van 50-100 miljoen in 1492 tot ca. 57 miljoen in het heden.

De VS heersen over meer dan 5 miljoen “Native Americans” of “American Indians” (1,7% van de totale bevolking), mensen die geregistreerd zijn als leden van meer dan 500 federaal erkende “tribes” (https://en.wikipedia.org/wiki/Native_Americans_in_the_United_States).

Canada heeft nog steeds meer dan anderhalf miljoen mensen die behoren tot 600 “First Nations” en die 70 verschillende talen spreken; het is de verwachting dat hun aantal in de komende twintig jaar zullen toenemen tot 2,5 miljoen (https://www150.statcan.gc.ca/n1/daily-quotidien/171025/dq171025a-eng.htm: “In 2016, there were 1,673,785 Aboriginal people in Canada, accounting for 4.9% of the total population. […] In the next two decades, the Aboriginal population is likely to exceed 2.5 million persons.”).

De inheemsen van Midden- en Zuid-America, de “indígenas” of “Amerindianen”, zijn ook verspreid over honderden verschillende volken die zo’n  380 verschillende talen spreken: zo’n 50 miljoen mensen in Latijns America worden beschouwd als “inheems” en dat komt neer op 11% van de totale bevolking (inheemsen vormen zelfs de meerderheid in Bolivia en Guatemala) (https://owlcation.com/social-sciences/Indigenous-People-Latin-America). 

De inheemsen van Australië, “Indigenous Australians” of (formeel) “Aboriginal Australians”, zijn door minister Blok eveneens weggeredeneerd wegens uitroeing. Ook hier is een oorspronkelijke bevolking door een combinatie van ziekte en geweld gereduceerd van een geschat aantal tussen 318.000 en 1 miljoen mensen, tot een formeel erkend aantal van 649.171 in 2016 (2.8% van de totale bevolking). Misschien zou Blok ook rekening hebben moeten houden met de circa 600.000 Maori’s van Nieuw Zeeland (https://en.wikipedia.org/wiki/Māori_people: census 2013). 

Minister Blok schuift met zijn losse pols dus wereldwijd zo’n 60 miljoen mensen terzijde als irrelevant, want “uitgeroeid”, als we zijn onbegrijpelijke omissie van Canada en Latijns America zouden meerekenen. Ach ja, wat zijn nou 60 miljoen mensen? Nou, toch meer dan 3,5 keer zoveel als het aantal burgers dat hij geacht wordt politiek te vertegenwoordigen in het buitenland.  

Als we hem letterlijk nemen en ons beperken tot de VS en Australië, dan nog gaat het om meer dan 5,5 miljoen mensen. Gelukkig, dat is slechts een derde van het aantal inwoners van Nederland.

Maar het probleem is natuurlijk niet zozeer kwantitatief als wel kwalitatief. Met het grootste gemak schuift Blok het bestaan van hele volkeren weg als irrelevant voor zijn”analyse” van samenlevingen. Het merendeel van deze volkeren wordt nog steeds geplaagd door oud zeer en voortdurend onrecht. Overal procederen inheemsen (als individuen, vaak in groepen, of als politiek erkende entiteit) tegen de federale of nationale staat onder welke soevereiniteit ze zijn komen te vallen. Daarbij wordt meer dan eens een beroep gedaan op de solidariteit en betrokkenheid, of tenminste belangstelling, van anderen op het terrein van internationaal recht en inzonderlijk de mensenrechten. Deze mensen hoeven niet te rekenen op onze minister van Buitenlandse Zaken. Blok negeert hun bestaan met de retorische genocide van zijn gewraakte uitspraken.